پیچک صحرایی : با نام علمی convolvulus arvensis و از تیره Convolvulaceaeگیاهی دائمی که به وسیله بذر و ساقه های خزنده زیر زمینی تکثیر می شود. ریشه های خزنده زیر زمینی دارد که پس از جای گیر شدن در زمین تا عمق 3 متر در خاک نفوذ می کند و به این دلیل مبارزه با آن دشوار است. به دلیل اینکه ریشه اصلی آن راست و ریشه های فرعی و منشعب فراوان دارد برای تثبیت شن روان استفاده می شود. گل های صیفی شکل دارد و میوه این گیاه کپسول دو حجره ای است و در خاک های سبک و آهک دار و مزارع غلات و صیفی می روید. ريزوم ها به رنگ سفيد بوده و در تمام جهات گسترده شده اند و گوشتي و آبدار هستند. داراي ريشه هاي بسيار گسترده و در هم پيچيده و ساقه هاي خزنده روي زمين(استولون)به درازاي30 تا120سانتيمتر،برگهاي ان متقابل وپيكاني شكل،گلهايش سفيد تا سفيد صورتي و شيپور مانند است. گلدهي آن مختص فصل خاصي نيست و گلهاي ان به تدريج باز ميشوند.توليد كپسول بذر ميكنند كه تخم مرغي شكل بوده و محتوي1-4عدد بذر ميباشد.بذرها به رنگ سياه و گاه قهوه اي متمايل به خاكستري است.بذرها داراي دو سطح مسطح و يك سطح محدب(گرد)ميباشد.ريشه كني پيچك صحرايي به دليل وجود ريشه هاي عميق با انشعابات فراوان، استولون و بذرهاي بادوام(حفظ قوه ناميه تا 50سال)غير ممكن است. پيچك صحرايي از علفهاي هرز مزارع توتون، گندم، جو، پنبه، باغهاي چاي و زمينهاي باير است.
روشهاي کنترل : بهترين سم علفكش براي مبارزه با پيچك، مخصوصاً زماني كه در منتهاي فعاليت است، تو-فور-دي ميباشد. در مزارعي كه به كارگيري اين سم خطرناك است ميتوانMCPA را به كار برد.
